Acetamiprid 25% + Thiamethoxam 25% WDG ยาฆ่าแมลงที่มีประสิทธิภาพสูง
August 18, 2026
อะซีทามิพริด 25% + ไทอะมีทอกแซม 25% WDG
อะซีทามิพริด 25% + ไทอะมีทอกแซม 25% WDG เป็นสารกำจัดแมลงแบบดูดซึม ออกฤทธิ์กว้าง ออกฤทธิ์สองทาง สูตรเม็ดละลายน้ำ ประกอบด้วยสารกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์สองชนิด เพื่อให้กำจัดแมลงได้รวดเร็ว ควบคุมได้ยาวนาน และครอบคลุมแมลงปากดูดและแมลงกัดกินที่กำจัดได้ยาก
คุณสมบัติหลัก
- ส่วนประกอบสำคัญ: อะซีทามิพริด (25%) และ ไทอะมีทอกแซม (25%)
- ประเภทสูตร: WDG (เม็ดละลายน้ำ) — ละลายน้ำได้รวดเร็วและสม่ำเสมอสำหรับการฉีดพ่น
- กลไกการออกฤทธิ์: ดูดซึม สัมผัส และเป็นพิษต่อกระเพาะอาหาร ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลางของแมลง โดยรบกวนตัวรับอะเซทิลโคลีนนิโคตินิก
ประเภทพืชที่ใช้ได้หลัก:
- พืชไร่
- ข้าว: เน้นควบคุมเพลี้ยกระโดดสีข้าว เพลี้ยไฟข้าว และเพลี้ยจักจั่นข้าว
- ข้าวสาลี: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนข้าวสาลี และเพลี้ยไฟข้าวสาลี
- ข้าวโพด: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนข้าวโพด และเพลี้ยจักจั่นสีเทา
- ฝ้าย: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนฝ้าย เพลี้ยไฟฝ้าย และเพลี้ยมวนฝ้าย
- พืชผัก
- พืชตระกูลมะเขือ (พริก มะเขือม่วง มะเขือเทศ): เน้นควบคุมแมลงหวี่ขาว เพลี้ยอ่อน และเพลี้ยไฟ
- พืชตระกูลแตง (แตงกวา แตงโม แคนตาลูป): เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนแตงโม แมลงหวี่ขาว และเพลี้ยไฟ
- ผักใบ (กะหล่ำปลี ผักกาด): เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อน และด้วงหมัดผัก
- พืชตระกูลถั่ว (ถั่วแดง ถั่วพุ่ม): เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนถั่ว และเพลี้ยไฟ
- ไม้ผล
- ส้ม: เน้นควบคุมเพลี้ยส้ม (ไม่รวมไรแดง) เพลี้ยอ่อน และหนอนชอนใบ
- แอปเปิ้ล/ลูกแพร์: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนสไปเรีย เพลี้ยหูด และเพลี้ยส้มลูกแพร์
- ต้นพีช/ต้นเชอร์รี่: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนพีช
- องุ่น: เน้นควบคุมเพลี้ยมวนเขียว และเพลี้ยจักจั่น
- พืชเศรษฐกิจ
- ต้นชา: เน้นควบคุมเพลี้ยจักจั่นเขียว และเพลี้ยอ่อนชา
- ยาสูบ: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนยาสูบ และแมลงหวี่ขาว
- ไม้ดอกและไม้ประดับ: เน้นควบคุมเพลี้ยอ่อนต่างๆ เพลี้ยหอย และแมลงหวี่ขาว
แมลงศัตรูพืชและการใช้งาน
- แมลงศัตรูพืชที่ควบคุมได้: เพลี้ยอ่อน แมลงหวี่ขาว เพลี้ยไฟ เพลี้ยจักจั่น เพลี้ยจั๊กจั่น เพลี้ยกระโดด และแมลงกัดกินหรือแมลงเจาะบางชนิด
- พืชที่ใช้ฉีดพ่น: ใช้บ่อยในข้าว พืชผัก ไม้ผล ต้นชา และพืชไร่
- ประโยชน์จากการทำงานร่วมกัน: การผสมสารออกฤทธิ์ทั้งสองชนิดช่วยเพิ่มขอบเขตการควบคุมแมลง เพิ่มอัตราการตายเบื้องต้น และช่วยป้องกันหรือจัดการการดื้อยาเมื่อเทียบกับสูตรสารเดี่ยว
ความปลอดภัยและการจัดการ
- ความเป็นพิษ: จัดอยู่ในกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์ เป็นอันตรายหากกลืนกิน และเป็นพิษต่อแมลงที่เป็นประโยชน์ เช่น ผึ้ง
- ข้อควรระวัง: หลีกเลี่ยงการฉีดพ่นในช่วงที่พืชกำลังออกดอก หรือช่วงที่ผึ้งออกหาอาหารหนาแน่น ใช้ชุดป้องกันส่วนบุคคล (PPE) ที่เหมาะสมระหว่างการผสมและการฉีดพ่น
คำแนะนำการใช้งาน
- การเตรียมและการผสม
- ผสมก่อน: ละลายเม็ดในถังน้ำเล็กน้อยก่อนเติมลงในถังฉีดพ่นหลัก
- เติมน้ำในถัง: เติมน้ำสะอาดครึ่งถังในเครื่องพ่นสาร
- กวนผสม: เทสารละลายที่ผสมไว้ลงในถังและกวนหรือเขย่าให้เข้ากันดี
- เติมน้ำให้เต็ม: เติมน้ำส่วนที่เหลือให้เต็มถังและกวนผสมอย่างต่อเนื่อง
- อัตราการใช้ทั่วไป
- การฉีดพ่นทางใบ: เจือจางผลิตภัณฑ์ 10 ถึง 15 กรัม ต่อน้ำ 15 ลิตร
- อัตราต่อไร่: ใช้ 80 ถึง 120 กรัมต่อไร่ ขึ้นอยู่กับขนาดของพืชและความรุนแรงของการระบาดของแมลง
- ปริมาณน้ำ: ฉีดพ่นน้ำ 150 ถึง 200 ลิตรต่อไร่ เพื่อให้ครอบคลุมทั่วถึง
- ช่วงเวลาการฉีดพ่น
- การตรวจจับแต่เนิ่นๆ: ฉีดพ่นทันทีที่พบแมลงศัตรูพืชเป้าหมายครั้งแรก
- สภาพอากาศ: ฉีดพ่นในช่วงเช้าตรู่หรือเย็น เพื่อลดการระเหยจากความร้อน
- หลีกเลี่ยงลม: ห้ามฉีดพ่นเมื่อความเร็วลมเกิน 10 กม./ชม. เพื่อป้องกันการฟุ้งกระจายของสารเคมี
- ข้อควรระวังด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม
- อุปกรณ์ป้องกัน: สวมเสื้อแขนยาว หน้ากากอนามัย แว่นตานิรภัย และถุงมือกันสารเคมี
- ความปลอดภัยต่อผึ้ง: หลีกเลี่ยงการฉีดพ่นในช่วงที่พืชกำลังออกดอก หรือเมื่อผึ้งกำลังออกหาอาหาร
- ระยะเวลาเก็บเกี่ยว (PHI): หยุดฉีดพ่นอย่างน้อย 7 ถึง 14 วันก่อนเก็บเกี่ยว (แตกต่างกันไปตามชนิดพืช)